Daar staat 'ie dan... onze diaconale hut op wielen, de caravan voor speciale doeleinden. Vanuit de open deur van de boerenschuur kijken wij ernaar. "Wij"... dat zijn Henk Zwaan en ik. We hebben deze middag speciaal gereserveerd voor inspectie en nog nader te bepalen werkzaamheden in verband met het toekomstig gebruik van het leefmobiel. Eerst maar eens kijken wat er allemaal bij- en inzit, en vooral wat er niet bij- en er niet inzit. We beginnen met de zaak naar buiten te rijden op een keurig bestraat gedeelte van het erf. Goed... goed... het model van de caravan is aardig bejaard, maar hij ziet er verder uitstekend uit.
Handrem... in orde. Banden? Prima! Waar zou de slinger zijn om de poten uit te draaien? Ah...hier is ie, dan kunnen we het ding stellen zoals het hoort. Waterpasje... waterpasje... Nee, zien we niet. Even onthouden! Je kunt best zonder in Nederland, maar het is toch wel nuttig om dat bij de hand te hebben. Zo... eens binnenin kijken. Opstapje? Ja, is er ook, geweldig. Nou, dat lijkt erop. Eens kijken... twee stoelen, een vouwtafeltje. Werkt nog goed! Een inklapbare tafel met zitjes, ideaal voor kinderen. Kijk... een voortent, tentstokken, jawel! Die zullen we straks eens even uitproberen. Een klein tentje, voor kinderen om in te slapen... Dat lijkt wel nieuw. Fantastisch!
Twee slaapzakken, deken, molton. Kopjes, bekertjes, borden, bestek, pannen, koelkastje, fornuis, aanrecht en kraan. Oh nee, geen kraan! Nou, dat wordt dan een jerrycan met kraantje. Onthouden, jerrycan met kraantje! Dat gaat ook heel goed. Eén hangkast. Eens even kijken... de ventilatie openen. Dat werkt ook. Aan de ene kant van de caravan een tafel met twee banken, om te toveren tot tweepersoons bed, met een lampje erboven en aan de andere kant iets soortgelijks maar dan éénpersoons. Geweldig toch? Het ziet er allemaal goed onderhouden uit. Degenen die hier 25 of 30 jaar hun vakanties in hebben doorgebracht, hebben hun eigendom met zorg en liefde omgeven. Dat kun je zien! Dit is nog een echte caravan en geen rijdende slaapkamer met keuken, toilet en douche, zoals kennelijk veel mensen dat tegenwoordig graag zien. We moeten zorgen dat we er zorgvuldig mee omgaan. Ramen en deuren openen en sluiten. Keurig! Alle rubbers zien er goed uit. We slaken een zucht van tevredenheid en zetten ons in het zonnetje vóór de caravan in de beide stoelen om even uit te rusten met naast ons een grote stapel zakken, gevuld met tentdoek, tentstokken, gronddoek, haringen en pinnen. Jammer dat we geen thermoskan met thee of koffie hebben meegenomen. Na de pauze: de voortent...!
Het opzetten en bevestigen van de tent vergt overleg en samenwerking. Henk en ik zijn daarin minder goed en dus hoor ik na verloop van tijd ons allebei tegen onszelf praten, Henk zelfs in het Fries... tja, bij spanningen wordt de mens altijd op zichzelf teruggeworpen. Het ding is veel groter dan we eerst dachten en het heeft nogal wat haken en ogen. Na verloop van tijd hebben wij de juiste haken in de juiste ogen, en zitten de randen van het tentdoek in de daarvoor bestemde sleuven. Dat heeft wel wat moeite gekost! Het begint nu echt wat te lijken. Tjonge... als het nodig is, kun je hier heel wat kinderen te slapen leggen. Gelukkig zijn er geen tent elastieken, zodat we het doek niet vast hoeven te pinnen. Even onthouden: tent elastieken!
Wij lopen eens om de hele uitstalling heen. Het is gelukt, en een volgende keer zal het vast sneller gaan. We kunnen de zaak weer inpakken en opbergen, totdat er kandidaten zijn voor het gebruik, mensen die niet te oud zijn om te kamperen en die anders nooit aan een vakantie toekomen. De zaak is klaar om ergens te worden opgezet! Een prachtige vinding, zo'n woonmobiel van de diaconie...