Ziet u, zó geschreven valt het minder op, maar het is toch echt een getal. Om preciezer te zijn: het is mijn postcode-nummer en dat nummer speelt een grote rol bij een bepaalde loterij. Mijn grootvader moest niets hebben van loterijen en dat is nog zwak uitgedrukt. Hij had er een gloeiende hekel aan. Als die vroeger een beetje op dreef kwam over drank of loterijen, dan hield hij nooit meer op. Mijn vader had eigenlijk hetzelfde maar minder uitgesproken. En ik? Wel, ik doe op gezette tijden gewoon mee aan loterijen.
En daar stond het dan ’s ochtends 2 januari, in het plaatselijk ochtendblad: recordbedrag van 40 miljoen. Miljoenenregen in Breda stond er, en dat op het nummer van mijn eigen postcode 4834. Dat geloof je toch niet? Nou, ik dus ook niet, maar het was wèl zo! Als ik ooit een grote loterij mocht winnen, dan geef ik een groot deel van die winst aan de kerk. Eerlijk waar, dat heb ik me al lang geleden voorgenomen. Waarom? Wel, om mijn grootvader te plezieren, natuurlijk! Nee, ik doe niet zo vaak mee aan loterijen. Dat komt omdat ik diep in mijn hart eigenlijk toch denk dat loterijen niet deugen. Ik zèg dat niet zo vaak, maar ik dènk het wel. Ach, dat heb ik waarschijnlijk toch van die gróótvader en dat idee raak ik niet zo gauw kwijt. Het is de “Mammon”, ziet u, want het berust allemaal op hebzucht en de Mammon is de afgod bij al dat gedoe met die loterijen, voor hóeveel goede doelen dat geld ook wordt bestemd.
Dit jaar was het zover: ik had een oudejaarslot gekocht. En wie schetst mijn verheugenis, toen ik hoorde dat het lot was gevallen op mijn postcode-nummer. En hoewel de meeste mensen beweren niet meer zo in een hemel te geloven, zijn ze toch echt in de zevende hemel, als ze een prijs in de loterij winnen. Ik was dat ook. Wat kun je niet allemaal doen met een prijs uit de loterij, vooral als je dat geld nog niet hebt uitgegeven en het ook nog behoorlijk veel is? Het duurde niet zo lang tot ik besefte dat ik geen postcode- maar een staatslot had gekocht, en die loten hebben heel andere nummers, en ook andere trekkingen. Wèl een goed doel natuurlijk, de armlastige staat…
Op zo’n ogenblik stort toch je hele wereld in? Niet? Nou bij mij dus wèl. Had ik nou maar geen staatslot gekocht maar een winnend lot van de postcode-loterij! Maar ja, zo’n lot koop ik al niet meer sinds die jongens daar zomaar een bedrag van mijn rekening hebben afgeschreven zonder het mij eerst te vragen. Nee, die lui hebben het bij mij behoorlijk verbruid. Vandaar ook dat staatslot! En nu valt er een grote prijs op mijn postcodenummer; ik kan het niet uitstaan. Misschien moet ik wel helemaal nooit meer meedoen aan die loterijen. Nou ben ik nota bene al bijna een hele dag aan het denken aan die snertloterij en aan de reden dat ik het verkeerde lot heb gekocht. Ik heb toch wel wat beters te doen?
Mijn grootouders hadden gelijk, zonder twijfel. Ik moet mij niet overgeven aan de Mammon. Waarom heb ik dat gedaan? Pure hebzucht, dat is het…! Ik denk dat ik hier niet zomaar overheen kom. Nee, dat zal echt nog wel even duren. Straks krijg ik natuurlijk op mijn code allemaal post thuisgestuurd, om mij te feliciteren met de prijs en mij van alles te vragen en aan te bieden, en mij verder van ‘dienst’ te zijn. Ik weet niet of ik dat wel kan verdragen. Tijden lang nog zal mij zout in de wond worden gestrooid.
Ik denk dat ik pastorale ondersteuning nodig heb, ik weet het haast wel zeker. Misschien wordt het tijd om mijn wijkouderling maar eens te benaderen. Ik krijg trouwens binnenkort een nieuwe ouderling. Misschien kan die mij van dit soort obsessieve gedachten afbrengen.
Gisternacht heb ik ervan gedroomd dat een winnend lot mij was toegevallen. Het is mij niet meer precies duidelijk wat er aan de hand was in die droom, maar ik weet wel dat ik het behoorlijk te kwaad had en zwetend wakker werd, en dat er op een of andere manier een boodschap tot me kwam, die luidde:
'... En zijn getal is 4834 ...'