Nee hoor, ik heb het in de Concordantie voor u opgezocht, maar het woord “leuk” staat er niet in. Dat betekent dat dit woord in de bijbel niet voorkomt, dat wil zeggen in de NBG-vertaling van 1951 niet, en dan zeg ik het eigenlijk nog niet helemaal goed. Ik moet natuurlijk zeggen dat de toenmalige bijbelvertalers kennelijk vonden dat er geen enkel woord in de bijbel staat dat met leuk zou moeten worden vertaald. Van de nieuwste bijbelvertaling weet ik het niet, maar ik vermoed dat ook dáár het woord niet voorkomt. Ach, een deel van de bijbelvertalers en ook van de kerkmensen vindt dat woord nu eenmaal niet zo passend waar het bijbel en kerk betreft. Eigenlijk wel vreemd, want er is nauwelijks een woord in het Nederlands te bedenken dat tegenwoordig vaker wordt gebruikt dan dàt, en zéker door de jeugd.
Als ik vroeger uit school kwam, vroeg mijn moeder altijd: ‘Hoe was het vandaag op school?’ Tegenwoordig vragen moeders ‘Was het vandaag leuk op school?’ Ja, dat is toch zo? Alles hoort tegenwoordig leuk te zijn: werk, een boek, de vakantie, een meisje, een jongen, een televisieprogramma, een film, een feestje, school, kleren… en o wee, als we een aantal keren na elkaar dingen ervaren die niet leuk zijn! Diep ongelukkig zijn we dan en we hebben zelfs de neiging daarvoor een schuldige te zoeken. Als we niet oppassen worden we er zelfs depressief van en moeten we onder behandeling van een psycholoog of een psychiater.
Wat vindt u ervan: is het in de kerk leuk? Ja? Of niet zo erg, of misschien helemaal niet? Tja, dat is dan toch wel jammer, want, inderdaad, alles móét leuk zijn? Als iets niet leuk is, dan willen wij verwende westerlingen het niet en blijven we weg. De kerken worden steeds leger. Ik lees het vaak en ik zie het ook in mijn omgeving. Dat moet haast wel komen omdat de mensen het in die kerken steeds minder leuk vinden. Dat kan haast niet anders, zo simpel zijn die dingen toch zeker?
Naar aanleiding van zijn vijftigjarig priesterschap en het aanstaande vertrek uit zijn functie zei Adrianus Johannes kardinaal Simonis het óók al in een interview met BN/De Stem: Wij leven in een tijd dat alles leuk moet zijn. Toen ik het mezelf hardop voorlas, klonk het mij behoorlijk teleurgesteld in de oren, maar het kan ook zijn dat dit aan mijn manier van lezen heeft gelegen. Simonis vond dat leuke weinig diepgang hebben, vandaar de teleurstelling.
Denkt u soms ook dat de combinatie leuk en kerk nergens op slaat, omdat het begrip leuk niet zo goed past bij het begrip kerk, en dat die combinatie net zoiets is als geel weer, of een paars feest? Ja, met zulke termen kun je niet zo veel… die slaan nergens op. Ik denk zelf dat wij de kerk en ook de wereld een grote dienst zouden bewijzen door er gewoon voor te zorgen dat het in de kerk en tijdens kerkdiensten gewoon leuker wordt. Dat zou toch best kunnen? Natuurlijk wel.
Stel je voor: dan wordt het net zoals ik niet lang geleden een keer droomde, waarschijnlijk naar aanleiding van dit stukje, dat toen nog in wording was. In een andere tijd zag ik iemand met zijn kinderen aan tafel zitten. Het moet een achterkleinzoon van mij zijn geweest, want ik herkende hem onmiddellijk, hoewel die nog niet geboren is. Hij zag op zijn horloge, keek om zich heen en zei: ”Jongens, het is bijna tijd, we gaan zometeen naar de kerk!” Ze stonden allemaal op en je kon de verwachting in hun ogen zien, toen ze zeiden:
“Ja… leuk …”
Dat zou toch best kunnen? Natuurlijk wel. Dat is net als vlak na elke scheppingsdaad God om zich heen kijkt, en zegt “dit is tof”. Als ik bijbelvertaler was, zou ik vertaald hebben:
JA, LEUK!